Dag 1: aankomst Shaina

11854070_1631800960409114_1704397297_n

Een dikke week geleden is het verhaal van Shaina begonnen. Of nou ja, dat van mij. Shaina wist nog van niks!
Ik las via een bekende dat er een Spaans asiel ging verhuizen, en voor een aantal van hun hondjes werd dringend opvang gezocht. Op deze oproep heb ik gereageerd, nog niet wetend dat Shaina een week later bij mij in huis rond zou dartelen!
Uit eerdere ervaring met het adopteren van een Spanjaardje wist ik dat er een goede afweging gemaakt zou worden over welk hondje het beste in het gezin zou passen.
Het team van Zwerfdier in Nood en Animal Aid Foundation heeft overlegd en afgewogen, en een paar dagen later vroegen ze mij of ik Shaina op wilde vangen, een kruising podenco teefje van 4 jaar. Shaina was een lieve meid, die wat angstig kon zijn door haar verleden. Ik heb toegezegd en op 3 augustus zou ze aankomen!
Op de bewuste dag was ik wat zenuwachtig. Gaat het allemaal wel goed? Kan ze het wel vinden met mijn hondjes, de gebroeders Jut & Jul? Zou drie honden wel te doen zijn?
In de avond werd Shaina gebracht. Helaas kon ik niet op tijd op Schiphol zijn, maar dankzij de inzet van chauffeur Fitna kon ze gewoon met de auto naar Drenthe worden gebracht.
En daar was ze dan. Een nieuwsgierig, slank, mooi dametje stapte de auto uit en keek eens rond. Het eerste wat me opviel, was dat ze helemaal niet angstig was. Eerder wilde ze alles eens even goed bekijken! Ik heb haar en haar paspoort overgenomen en we moesten nog een stukje lopen naar huis.
Heel goed luisteren was er niet bij. Shaina trok lekker aan de lijn, wilde overal even kijken! En toen naar binnen… Even een beetje rumoer. Mijn hondjes snapten er weinig van. Wat doet deze hond in ons huis? Uitgebreid werd er besnuffeld en Shaina liet zich rustig besnuffelen.
Toen de kalmte wedergekeerd was, ze overal even gekeken had, zich uitgebreid had laten kroelen, een slokje had gedronken en hapje had gegeten, kreeg ze nog een runderoor, dat ze verslond als een wolf. Dat vindt ze duidelijk erg lekker!
Inmiddels was het al tegen middernacht en iedereen en vooral Shaina was doodmoe. We zijn naar bed gegaan en ik heb Shaina op een deken naast het bed gelegd, de andere hondjes in de woonkamer. Binnen 5 minuten was ze van haar kleed af en lag ze bij mij op bed te snurken om geen centimeter meer te bewegen en ‘s morgens samen wakker te worden.

11857576_1631800967075780_520502947_n