Dag 3: kleine angstjes

11903476_1631801647075712_570277946_n

Nieuwsgierig Aagje als ze is, heeft Shaina toch ook haar kleine angstjes. Een ervan is mannen. De ontmoeting met mijn vriend verliep dan ook niet geheel vlekkeloos. Schuilend achter mijn been wilde ze helemaal niks weten van dit manfiguur. De kaas die hij had meegebracht als omkoperij ging er smakelijk in. Met uitgestoken nek als een girafje nam ze de stukjes aan. Om vervolgens weer achter mijn been te kruipen. De enige oplossing: laat haar maar even. Ze moet zelf komen wanneer zij het zo voelt. Bedeesd lag ze zo ver mogelijk bij hem vandaan. Samen naar buiten was wel leuk. Zelfs met het manfiguur erbij!

Shaina is volledig zindelijk. Ze doet netjes alles buiten en er zijn helemaal geen ongelukjes binnen geweest.

Binnen is ze rustig. Ligt lekker op haar kleedje of probeert erbij te kruipen op de bank. Ze is nog wat voorzichtig daarmee. Er is een aantal keer een snauw gevallen. Mijn boefjes moeten ineens de aandacht delen en zijn het soms niet eens met haar aanwezigheid. Dit is gelukkig goed te sturen. Ik ga gewoon in het midden zitten met mijn twee honden links van me en Shaina rechts.  Ze vindt het heerlijk erbij te mogen en is dan ook een ware kroeldoos. Hele avonden kan ze half op schoot tegen me aanhangen. Zuchtjes van genot als ik haar aai.

Soms heb ik een emotioneel momentje. Ik weet dat ze weer weg moet en dat is moeilijk. Ik geef haar alle liefde, net als mijn eigen honden. Ik behandel haar niet anders en neem ook geen bepaalde afstand van haar. Ik zou niet weten wat ze daaraan heeft. Ze is niet ‘tijdelijk.’ Ze is hier nu en verdient niets minder dan het beste. Het afscheid zal me dan ook zwaar vallen. Maar ze verdient het zo. Een eigen mandje met mensen die 100% voor haar gaan.

11855547_1631801653742378_1576457562_n