Auteur archief: Diana

Nere en Yogui – geadopteerd!

Yogui_bew

Nieuw op de website: Nere en Yogui.
Nere en Yogui verblijven allebei nog in een opvanggezin in Spanje. Heb je interesse in één van deze twee jonge, lieve honden? Vul dan het interesseformulier in, dan nemen wij zo spoedig mogelijk contact met je op.

Nere, teef (gecastreerd) van ca. 2,5 jaar, labradorkruising
Nere_bew

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yogui, reu (gecastreerd), ca. 1,5 jaar, herderkruising
Yogui_bew

Donaties Ribercan en AAF

1538666_1107889505901985_3967551734878498985_n

Met kerst heeft ZiN donaties afgeleverd bij Ribercan en Animal Aid Foundation, onder anderen ingezameld door Hannah Klaassen, Dierenartsenpraktijk Tweestromenland Beuningen, Monique van Vuuren, Inge Nap, Monique Reijnders en Kees Kunst.
Op de terugweg namen de chauffeurs Irma en Erwin Naboo van Animal Aid Foundation mee. Zij werd op 3 januari in Roermond opgehaald door opvanggezin Jill en Tonnie. Naboo is nog niet gesocialiseerd, dus het opvanggezin gaat eerst rustig met haar aan het werk om haar te laten wennen aan het dagelijks leven in Nederland. Als zij goed is gewend en we beter zicht hebben op haar karakter en waar zij goed tot haar recht zal komen, komt zij ook beschikbaar voor adoptie.

De fabel van de maakbaarheid

IMG_7921

Natuurlijk speelt de opvoeding, socialisatie en omgang van de eigenaar met de hond een rol in diens gedrag. Maar een hond is ook een individu, met een eigen karakter en eigenschappen en niet alles is maakbaar. Dit artikel legt duidelijk uit waarom opvoeding wel een rol speelt, maar lang niet allesbepalend is voor het gedrag van je hond: https://paws4udogs.wordpress.com/2012/12/10/its-all-in-how-theyre-raised/

Kerstactie voor Ribercan!

IMG_1192

Begin oktober heeft Zwerfdier in Nood de opvang Ribercan in Spanje bezocht. In deze opvang verblijven ongeveer 100 honden die liefdevol, maar met minimale middelen worden verzorgd.
Zwerfdier in Nood ondersteunt dit asiel, onder andere met donaties. Op dit moment is er vooral behoefte aan voer en metalen voerbakken. Help jij mee om alle honden in dit asiel met kerst een heerlijke maaltijd uit een heuse voerbak voor te kunnen zetten?
Doe mee en doneer een kerstdiner!


Ik doe mee en doneer een voerbak!

Hondenbak RVS
Doneer 2 euro o.v.v. Voerbak voor Ribercan. Van de opbrengst koopt ZiN voerbakken voor de honden van Ribercan.

 

 

 


Ik doe mee en doneer een maaltijd!

goed-hondenvoer-voor-je-hond
Doneer 3 euro o.v.v. Maaltijd voor Ribercan. Van de totale opbrengst koopt ZiN voer voor de honden van Ribercan.

 

 


Ik doe mee en doneer een voerbak met een maaltijd!
bak-hondenbrokjes
Doneer 5 euro o.v.v. Voerbak met maaltijd voor Ribercan. Van de totale opbrengst koopt ZiN voer en voerbakken voor de honden van Ribercan.

 

 

 


Deze actie loopt tot 13 december 2015. IBAN NL50 INGB 0006 8643 92 t.n.v. Zwerfdier in Nood of via onze PayPal-button hiernaast.

Persoonlijke kerstgroet
Heb je een donatie gedaan? Mail dan een persoonlijke kerstgroet (eventueel inclusief foto) voor de honden en vrijwilligers van Ribercan naar info@zwerfdierinnood.nl. Hiervan maakt ZiN een kerstkaart die samen met de voerbakken en het voer aan Ribercan overhandigd wordt.

Dag 9: trouwe vriendin

12168152_1652838904971986_143094996_n

Shaina is nu alweer bijna 3 maanden in Nederland en ze doet het prima!
Ze is helemaal gewend aan het leven met mij en de andere hondjes. Het is echt haar roedeltje en ze is geweldig lief. Zoekt nooit ruzie, wil altijd met iedereen knuffelen, samen liggen of spelen. Er zit geen greintje kwaad in.

Soms is ze een beetje ‘stout': ze sloopt weleens wat als je het laat rondslingeren en ze is een echte prullenbakdief. Zolang je die dingen even wegzet als je er niet bij bent, gaat het prima!

Even alleen zijn gaat steeds beter. Ze is rustig en vermaakt zich dan prima met de andere hondjes. Buiten lopen vindt ze helemaal geweldig. Zo lang mogelijk! Loslopen is wat lastig. Ze is dan een echte podenco en kan moeilijk luisteren. Ik laat haar dan ook niet veel los. Alleen als ik alleen met haar ben, op een heel veilige plek. Ik heb haar meestal aan de flexilijn en dat gaat perfect. Ze trekt niet, neemt af en toe een sprintje en weet precies wanneer de lijn op is.

Ze kan nog wat bangig en onzeker zijn in vreemde situaties. Bij bezoek is ze wat afstandelijk, maar als diegene rustig gaat zitten komt ze uiteindelijk wel en laat ze zich ook aaien. Ze heeft vooral rust nodig. Heel drukke situaties vindt ze wat spannend. Maar dan loopt ze gewoon weg en gaat alles even van een afstandje zitten bekijken. Ze zou nooit lelijk doen. Zelfs geen lipje optrekken!

Als ze je eenmaal kent, is ze een ware kroeldoos. Het liefst ligt ze op schoot en kruipt ze helemaal in je! Het gezin dat voor haar kiest, heeft er echt een gouden trouwe vriendin aan. Ze komt uit Spanje en ze heeft genoeg voor haar kiezen gehad. Daar heeft ze littekentjes van en dat is logisch. Maar kijk er doorheen. Ze wil zo graag, ze is zo enorm gek op mensen en andere hondjes. Ze heeft alleen maar de allerbeste bedoelingen met alles en wil niks liever dan je allerbeste vriendin zijn!

Angst – hoe ga je ermee om?

IMG_2148

Het komt geregeld voor dat honden uit Spanje angstig gedrag vertonen. De honden zijn in een heel andere wereld terechtgekomen, met onbekende geuren, geluiden, mensen, etc. Sommige honden zijn door hun verleden onzeker of niet goed gesocialiseerd. Hoe ga je om met de angst van je hond? Wat kun jij als baas doen om je hond te steunen? http://www.moniquebladder.nl/blog/2015/09/11/angst-kun-je-niet-belonen/

Verhuizing Animal Aid Foundation

12074960_533468336819063_5787640680405643410_n

De verhuizing van Animal Aid Foundation naar het noorden van Spanje (Bearin, Navarra) is een feit. Wij blijven samenwerken met dit asiel om honden te plaatsen in Nederland, voor een aantal niet-plaatsbare honden zoeken we adoptie op afstand, we zamelen donaties in en we kijken of we kunnen ondersteunen met een castratieproject.

Op dit moment is er vooral behoefte aan dekens, tapijten, a/d voer, pipetten, ontwormingsmiddelen, truitjes en jasjes voor de honden (graag goed wasbaar), warmtelampen en -matten, transportboxen, draadkooien en een vangkooi.

Daarnaast zijn er ook nog steeds hard vrijwilligers nodig om het terrein verder in te richten en klusmaterialen als beits, spaarlampen, een webcam, beplanting (cipressen) voor de omheining van het terrein. Heb jij spullen over die daar goed gebruikt kunnen worden of zou je het leuk vinden om in een prachtige omgeving met een zacht klimaat een week vrijwilligerswerk te gaan doen, neem dan contact op!

12039575_533467353485828_2097627704307167617_n 12047205_533449190154311_7779692885179605482_n

Impressie Ribercan

IMG_0935

Na 2 lange dagen zonder slaap probeer ik, na een heerlijke douche, alle indrukken die ik heb opgedaan de afgelopen uren te verwerken. Lekker buiten, op een comfortabele bank hoor ik alleen het geluid van fluitende vogeltjes en mijn eigen vingers op het toetsenbord van mijn laptop. Wat is er allemaal gebeurd de afgelopen uren?

Als je in deze regio over de snelweg rijdt zie je zoveel sinaasappelbomen, rijenlang, hectare na hectare, zover als je kan kijken. Ik zal er nooit meer hetzelfde naar kijken. Daarachter, ergens tussen bomen, aan een onverharde weg, ligt Ribercan.

Hier verblijven momenteel zo’n 100 honden, buiten, met minimale voorzieningen en zonder perspectief. 100 honden, waarvan de meeste ooit een eigenaar hadden. Eigenaren die besloten dat de hond te oud werd, te duur, niet meer schattig genoeg was misschien en dus niet meer welkom in hun huis.

Diana en ik worden in een dorp in buurt heel hartelijk begroet door Gemma en 3 andere vrijwilligers, die liefdevol, met zorg en plezier hun steentje bijdragen aan deze opvang. Zij rijden voor ons uit naar de opvang, die niet met de tomtom te vinden is. Bij het oprijden van de onverharde weg, horen we de honden al blaffen. Bij aankomst bij Ribercan vraagt Gemma ons of we het erg vinden om vies te worden, terwijl ze een paar stevige laarzen aantrekt. Gelukkig zijn Diana en ik geen modepopjes, want bij binnenkomst worden we enthousiast begroet door 3 middelgrote honden. De eerste modderpoten op ons shirt zijn een feit. We lopen door een tweede hek en komen uit op een modderig centraal pleintje, hier rent een jonge pitbullmix vrolijk rond. Er wordt een hok geopend, en nog een hok en nog één. In totaal grenzen er bijna 30 hokken aan dit pleintje, met allemaal kleine groepjes honden. Soms hebben de hokken een betonnen vloer, soms leven de honden op de kale zandgrond. Het grootste gedeelte van de honden loopt inmiddels rond op dat pleintje in het midden, rennend, spelend, 1 hond is vreselijk bang voor Diana en mij en houdt ons ontzettend alert in de gaten. Het is mooi om te zien dat het merendeel van deze enorme groep honden zo goed samen gaat en tegelijkertijd hartverscheurend om te weten dat deze +/- 150 m2 jarenlang de hele wereld is voor deze dieren. Bijna alle honden willen onze aandacht, geaaid worden en spelen. Diana maakt foto’s en na een tijdje is onze aanwezigheid bij alle dieren bekend en wordt het wat rustiger. Sommige honden zijn heel rustig en beheerst en anderen heel nadrukkelijk aanwezig, ze hebben vaak maar één blik nodig om elkaar terecht te wijzen of uit te dagen tot spel. Maar toch, ik kan mij niet voorstellen dat ik mijn eigen hond hier ook maar een uur zou moeten achterlaten, want hoe erg de vrijwilligers ook hun best doen het schoon te houden; omstandigheden als deze vergen een grootsere aanpak om ze leefbaar te maken, maar omdat deze opvang volledig op donaties draait is er simpelweg geen geld voor een grootsere aanpak. We vragen ons dan ook af, hoe krijgen ze dit rond? Voer, dierenartskosten etc..
Eén van de vrijwilligers vertelt ons dat de opvang voorheen elk jaar wel een keer overstroomde en alle honden dan een aantal dagen weg moesten, ze werden dan bij opvanggezinnen en vrijwilligers thuis geplaatst. Wat een toewijding van deze mensen!

We zitten nog met veel vragen en ook al een hoop ideeën, volgende stap is overleggen hoe nu verder. Wat hebben zij nodig, wat kunnen wij bieden en hoe gaan we dit verder vorm geven.

1 4 5 6 7 8